Skinoren® – na trądzik Bayer Sp. z o.o.

Wyjątkowa skóra zasługuję na wyjątkowe traktowanie

Wyjątkowa skóra zasługuję na wyjątkowe traktowanie

Trądzik różowaty

Trądzik różowaty – co to takiego?

roze

Łacińska nazwa trądziku różowatego, czyli „rosacea”, oznacza w wolnym tłumaczeniu tyle co „kwiatki róży”. Wynika ona z typowego zaczerwienienia twarzy pacjenta, która niejako rozkwita.

Rozwijającemu się na skutek rozszerzenia naczynek krwionośnych rumieniowi może towarzyszyć stan zapalny, który może prowadzić do powstania zmian na skórze nosa. Nieleczone, mogą w dłuższej perspektywie wywołać tzw. guzowatość nosa (rhinophyma), czyli znaczne pogrubienie skóry, które sprawia, że nos wydaje się nienaturalnie powiększony. Ze względu na ów stan zapalny, trądzik różowaty był wcześniej uważany za rodzaj trądziku dorosłych, czemu między innymi zawdzięcza swoją nazwę. Inne, mniej pochlebne określenia jak m.in. „nos bulwiasty” odnoszą się do objawów choroby manifestujących się na twarzy. Do dziś nie wyjaśniono w pełni przyczyny powstania trądziku różowatego. Na jego rozwój i przebieg wpływ zdają się mieć zarówno czynniki genetyczne, jak i zewnętrze – jednak w obu przypadkach wpływ ten jest trudny do oceny.

 

 

Kto choruje na trądzik różowaty?

Obecnie wiadomo, że u niektórych ludzi istnieje swego rodzaju dziedziczna predyspozycja do zachorowania na trądzik różowaty.30+

Nie oznacza to jednak, że każde dziecko rodziców z tym schorzeniem musi również zachorować, ani że nie rozwinie się ono u osoby, w której rodzinie nie było ani jednego takiego przypadku. Nie można przewidzieć, czy, kiedy i u kogo dojdzie do zachorowania. Z reguły trądzik różowaty nie występuje u osób poniżej 30. roku życia. Jest to jedno z decydujących kryteriów różnicujących tę chorobę od trądziku młodzieńczego, który, pomijając szczególne postaci, występuje zazwyczaj u młodzieży. Nie ma wiarygodnych danych dotyczących rozpowszechnienia trądziku różowatego w społeczeństwie, jednak z informacji dostarczanych przez dermatologów wynika, iż nie należy ona do rzadkości i wielu pacjentów zgłasza się do nich prezentując klasyczny obraz rumienia na twarzy. Wydaje się również, iż choroba dotyka częściej kobiety niż mężczyzn.

 

 

Dlaczego należy leczyć trądzik różowaty ?

Dotychczas nie opracowano metody leczenia przyczynowego trądziku różowatego, gdyż po prostu nie ustalono przyczyny tej choroby. Oznacza to, że w żadnym przypadku nie można mówić o wyleczeniu sensu stricte, a każdy pacjent musi przyjąć do wiadomości, że choroba będzie w mniejszym lub większym stopniu towarzyszyć mu przez resztę życia.stetoskop

Istnieją jednak dość dobre sposoby radzenia sobie z objawami choroby  i żaden pacjent nie musi już żyć i funkcjonować w społeczeństwie z rumieniem czy stanem zapalnym twarzy. Jest to o tyle ważne, że objawy trądziku różowatego dotyczą twarzy, która nie może przecież być stale zakryta. Większość pacjentów jest szczęśliwa, gdy nie wzbudza już powszechnego zainteresowania otoczenia i może się „całkiem normalnie” poruszać po ulicy.

Istotniejszym elementem konsekwentnej terapii trądziku różowatego jest jednak możliwość zapobiegania najgorszemu, czyli powstaniu guzowatości nosa. Czasy, gdy każdy pacjent z trądzikiem różowatym był wcześniej czy później skazany na życie z bulwiastą zmianą zamiast nosa, odeszły już dawno w zapomnienie. Regularne przyjmowanie leków i konsekwentne stosowanie się do wskazówek i zaleceń lekarza pozwolą skutecznie utrzymać chorobę „w ryzach”.

 

 

Jak powstaje trądzik różowaty ?

jakpowstaje

Do dziś nie wyjaśniono dokładnie przyczyn powstawania trądziku różowatego. U jego podstaw leży prawdopodobnie tak zwana predyspozycja do zachorowania na trądzik różowaty, a więc skłonność do reagowania na różne bodźce nadmiernym, ustępującym po pewnym czasie zaczerwienieniem twarzy.

Często takie zjawisko określa się terminem „flush”. Wśród wspomnianych bodźców wymienia się między innymi stres emocjonalny, wysokie temperatury otoczenia, narażenie na światło słoneczne, spożycie alkoholu, ostrych potraw czy gorących napojów, wysiłek fizyczny, gorące kąpiele, wizyty w saunie, narażenie na wiatr czy zimno. Objawy postępującej choroby są zazwyczaj dobrze widoczne. Zasadniczo można powiedzieć, że rozwój trądziku różowatego rozgrywa się na dwóch różnych poziomach.


Nadmierne ukrwienie:


Typowy rumień twarzy może pojawić się w każdym momencie, zwłaszcza pod wpływem działania różnych czynników zewnętrznych (zmiana temperatury otoczenia, spożycie ostrych potraw). Jednak zaczerwienienie skóry znika z reguły po pewnym czasie, chyba że nadmierne ukrwienie doprowadziło do trwałego rozszerzenia naczynek krwionośnych skóry twarzy. Objawia się to obecnością nitkowatych, krótkich czerwonych linii na skórze, tak zwanych telangiektazji (czyli właśnie owych poszerzonych naczynek). Mają one charakter przewlekły, czyli nie znikają samoistnie. Poszerzone, silnie zaznaczone naczynka występują zwłaszcza w okolicy gruczołów łojowych twarzy i są pierwszym objawem trądziku różowatego.



Zmiany zapalne:


Zmiany zapalne wokół gruczołów łojowych mają charakter nawrotowy, czyli okresowo pojawiają się i znikają. Stan zapalny prowadzi do zwiększenia ilości tkanki łącznej, co gołym okiem widoczne jest jako pogrubienie skóry (zwłaszcza nosa). Nieleczony przez dłuższy czas prowadzi do rozwoju nieodwracalnej guzowatości nosa.



Zajęcie oczu:


W przebiegu trądziku różowatego często dochodzi do zapalenia brzegów powiek (blepharitis), spojówek oraz rzadziej zapalenia rogówki. Jeśli w przebiegu choroby zauważyli Państwo zmiany w obrębie oczu, występuje u Państwa częste pieczenie oczu lub uczucie obecności ciała obcego, należy skonsultować się z okulistą i poinformować go o zdiagnozowanej chorobie skóry.

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.